Pewnego razu, będąc na terenie wykopalisk, zauważyłem, że mam ubranie aż białe od wapiennego pyłu. Niby nic niezwykłego, ale ubrudziłem się bardziej niż zwykle.

Przez cały dzień strasznie pyliło spod motyk egipskich robotników, jak zawsze, kiedy praca wre. W dodatku zawiewało od zachodu i drobne ziarna piasku rozsiewały się po wszystkim.

Wykopaliska w Egipcie na stanowisku archeologicznym Gebel Ragab w Deir el-Bahari. Fot. Kamil Zachert
Egipscy robotnicy na stanowisku archeologicznym polskiej Misji Skalnej nad świątynią Totmesa III w Deir el-Bahari. Fot. Kamil Zachert

Kiedy taki pył wniknie między włókna spodni czy koszuli, to nie da się go tak po prostu wytrzepać. Nie obejdzie się bez porządnego prania. Ale nie zawsze korzystam z pralki automatycznej, wolę prać ręcznie, zwłaszcza delikatne koszule. Po dniu pracy na stanowisku w Deir el-Bahari zabieram ze sobą tyle pyłu, że po praniu koszuli zostaje w miednicy tak duża ilość pyłu wapiennego, że starczyłoby go na cegłę.

Jednak nie zawsze mam czas na niezwłoczne ablucje. Bywało, że ze względu na porę musiałem wyskoczyć na miasto natychmiast po pracy i nie miałem czasu na przebranie się. Zatem jechałem na wschodni brzeg Luksoru tak jak stałem, czyli w niemożebnie zakurzonych i przepoconych ciuchach.

Kamil Zachert na stanowisku Misji Skalnej, Egipt, 2013
Moje archiwalne zdjęcie ze stanowiska archeologicznego w Deir el-Bahari w 2013 roku. Prezentuję się tutaj dopiero w pierwszym stadium zakurzenia 🙂 Fot. Archiwum domowe

Będąc w Polsce, nigdy w życiu nie pokazałbym się na ulicy brudny. Czułbym się bardzo niekomfortowo, słusznie podejrzewając, że zwracam na siebie powszechną uwagę. Zresztą czułbym się z tym źle również sam dla siebie. Nie zniósłbym plamki na spodniach czy koszuli.

Tymczasem w Egipcie w ogóle mi to nie przeszkadza. Wyjąwszy eleganckie dzielnice wielkich miast tudzież okazje typu impreza w ambasadzie chyba nigdzie nie zwraca się uwagi na czyjeś zakurzone ubranie. Po prostu kurz w Egipcie jest wszechobecny, na nowo definiuje tam pojęcie czystości.

Egipscy robotnicy na stanowisku archeologicznym Misji Skalnej w Deir el-Bahari. Fot. Kamil Zachert
Właśnie o takim kurzeniu się mowa. Bywa, że cały pył leci prosto na człowieka albo po prostu pracuje się w środku takiej chmury. Na zdjęciu ekipa robotników Misji Skalnej. Fot. Kamil Zachert

Temat bycia brudnym w Egipcie przyszedł mi do głowy pod wpływem artykułu, który niedawno przeczytałem. Chodziło w nim o czerpanie dziecięcej radości z odbywania spacerów po lesie, z których można wrócić ubrudzonym i czuć się z tym dobrze. A nawet odczuwać szczęście z powodu poluzowywania konwenansów.

Jakichkolwiek by nie dociekać psychologicznych przyczyn takiego stanu rzeczy, lubię fundować sobie w Egipcie chwile „brudnej beztroski”.

Postawisz mi kawę?

Stawiając mi kawę, doceniasz moją wiedzę i doświadczenie, którymi dzielę się z Tobą gratis za pośrednictwem mojej strony internetowej i mediów społecznościowych oraz wspierasz rozwój moich przedsięwzięć w Egipcie. Dziękuję!

Postaw mi kawę na buycoffee.to

author image

Autor: Kamil Zachert

Przewodnik po Egipcie i promotor kultury egipskiej, uczestnik wykopalisk archeologicznych w Egipcie i innych badań naukowych związanych z Egiptem, organizator indywidualnych historyczno-krajoznawczych wypraw do Egiptu adresowanych do ambitnych pasjonatów wiedzy i przygody.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Zobacz inne artykuły

Podpis staroegipskiego dostojnika Butehamona
Tradycyjnie ubrany Egipcjanin z Asuanu
Na Gebel Ragab nie wszystko idzie zgodnie z planem
Kairska biała taksówka lepsza niż Uber w Egipcie
Polska inżynieria w służbie archeologii Egiptu
Polskie stanowisko archeologiczne Gebel Ragab w Egipcie

Zadecyduj, jakie treści będą się ukazywać na blogu o Egipcie!

Pomóż mi dostosować treści na moim blogu do Twoich potrzeb i zainteresowań i odpowiedz na 16 pytań w anonimowej ankiecie.
 
Chcę wypełnić ankietę
close-link
Pokaż link do ankiety