Zdobycie Aleksandrii przez Napoleona miało miejsce 2 lipca 1798 roku podczas pierwszych dni kampanii egipskiej, której celem było osłabienie Wielkiej Brytanii.

Napoleon Bonaparte, wówczas niespełna 30-letni, ambitny generał, planował podbój Egiptu, aby zabezpieczyć drogę morską do Indii, co miało podkopać potęgę gospodarczą Brytyjczyków. Wyprawa do Egiptu miała również na celu zdobycie nowych terenów pod kontrolą francuską i wzmocnienie francuskiej pozycji w regionie Morza Śródziemnego i na Bliskim Wschodzie.

Nocą 2 lipca 1798 roku, po dwumiesięcznej podróży morskiej, podczas której uniknął brytyjskiej floty i zdobył Maltę, będącą ważnym punktem stretegicznym, Napoleon wylądował w Aleksandrii. Towarzyszyło mu około 35 tysięcy żołnierzy oraz ponad 150 naukowców, artystów i inżynierów, których zadaniem było badanie i dokumentowanie egipskiej kultury i historii, dzięki czemu powstała później nowa dziedzina nauki – egiptologia.

Ówczesna Aleksandria liczyła około 24 tysięcy mieszkańców. Miasto bronił fort Kajt-beja, arabski garnizon liczący 500 żołnierzy oraz konnica złożona z 20 mameluckich jeźdźców. Mury otaczające część mieszkalną były w fatalnym stanie. Zabytki, z których słynie współczesna Aleksandria, takie jak ruiny Serapeum i Kolumna Pompejusza, znajdowały się poza nimi. Francuski generał rozkazał tam, na wzgórzu, gdzie niegdyś stała świątynia Serapisa, zorganizować punkt dowodzenia.

Napoleon liczył, że imponujący widok jego armii skłoni miasto do kapitulacji. Niestety, jego kalkulacja okazała się błędna. Kilka godzin wcześniej mamelucki oddział zaatakował francuskich zwiadowców, zabijając wszystkich. Walki stały się nieuniknione. Wódz rozkazał zatem szturm Aleksandrii. Miasto zostało szybko zdobyte, a Napoleon ogłosił się jego wyzwolicielem. Do rana 3 lipca skapitulował również garnizon fortu Kajt-beja.

Napoleon nakazał swoim żołnierzom szanować religię i obyczaje miejscowej ludności. Zapewnił Egipcjan, że Francuzi są ich przyjaciółmi i sprzymierzeńcami Turków (!). W swojej proklamacji ogłosił, że przyszedł, aby przywrócić prawa i ukarać uzurpatorów oraz że szanuje Allaha, Koran i Proroka Mahometa bardziej niż mamelucy.

Podczas zdobywania Aleksandrii zginęło około 800 Egipcjan, w tym kilkuset cywilów i nie więcej niż 40 Francuzów. Droga do Kairu stała przed Napoleonem otworem.

Postawisz mi kawę?

Stawiając mi kawę, doceniasz moją wiedzę i doświadczenie, którymi dzielę się z Tobą gratis za pośrednictwem mojej strony internetowej i mediów społecznościowych oraz wspierasz rozwój moich przedsięwzięć w Egipcie. Dziękuję!

Postaw mi kawę na buycoffee.to

author image

Autor: Kamil Zachert

Przewodnik po Egipcie i promotor kultury egipskiej, uczestnik wykopalisk archeologicznych w Egipcie i innych badań naukowych związanych z Egiptem, organizator indywidualnych historyczno-krajoznawczych wypraw do Egiptu adresowanych do ambitnych pasjonatów wiedzy i przygody.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Zobacz inne artykuły

Demonstracje na pl. Tahrir w Kairze podczas Rewolucji 25 stycznia
Egipskie ciężarówki wojskowe przejeżdżające przez most na Kanale Sueskim podczas wojny Jom Kipur
Żołnierze angielscy w Egipcie w 1882 r.
Na wzgórzach Mokattam w Kairze
Meczet Salah al-Din w Kairze
Demonstranci na placu Tahrir w Kairze na jesieni 2012 roku

Zadecyduj, jakie treści będą się ukazywać na blogu o Egipcie!

Pomóż mi dostosować treści na moim blogu do Twoich potrzeb i zainteresowań i odpowiedz na 16 pytań w anonimowej ankiecie.
 
Chcę wypełnić ankietę
close-link
Pokaż link do ankiety